De Kris Keris, passie voor een mystiek exotisch wapen.

De Kris

Deze website gaat over Indonesische spiritualiteit en met name het gebruik van de Kris geschreven door een Indo in het koude nuchtere kikkerlandje.



Eigenlijk is het vreemd dat er niet veel in het Nederlands geschreven is over het gebruik van de Kris, terwijl Nederland het op een na grootste krissenland in de wereld is.
Dat komt denk ik omdat in de eerste plaats de meeste Nederlandse liefhebbers van de kris verzamelaars zijn. Bij verzamelaars gaat het over het algemeen over het uiterlijk van de kris. Ik noem het 'opgezette krissen'.
Kennis van verzamelaars over details van het uiterlijk is heel groot, te vergelijken met verzamelaars van auto's. Een autoverzamelaar weet ook precies welk schroefje bij een Mustang uit 1966 gebruikt word voor de radiateur, en dat het gereedschappen koffertje kompleet moet zijn en dichtgemaakt met het juiste boutje. Voor een gewone gebruiker is dit totaal niet interressant en geld dat de auto het moet doen, goedkoop moet zijn in onderhoud en makkelijk in gebruik. Een gewone auto, die meestal gebruikt word voor dagelijks verkeer, is voor een verzamelaar dan ook totaal on interessant en gestimuleerd door de 'guru's' in verzamelaarsland zullen de krissen altijd worden opgeleukt naar kraton voorbeeld. (het oude IndonesiĆ« had 4 kasten en miljoenen inwoners...)

Anderzijds hebben de Indo's hun tradities zoveel mogelijk weggestopt. Dit kwam omdat in Indonesiƫ de Indo al als minderwaardig werd gezien, en zich daardoor zo Nederlands mogelijk gedroegen.

Na de verschrikkelijke oorlog, eerst tegen de Jap en toen tegen de vrijheidsstrijders, waren de Indo's voor premier Drees, niet eens welkom in Nederland. "Ze zijn daar geboren, laat ze daar maar blijven". Terwijl alle Indo's Nederlandse paspoorten hadden. De overtocht naar Nederland moest zelf betaald worden, en in Nederland alles moesten opgeven, hun geld, hun status en hun diploma's. Als je nagaat dat de oudjes eerst in consentratiekamp van de Jap hadden gezeten en daarna in een verschrikkelijke oorlog terecht kwamen...
Vergeet niet dat Molukkers en Indo's jaren trouw waren aan de Koningin en vaderland!

Het was geen vrijwillig vertrek uit Indonesiƫ maar een noodzaak, en eigentradities werden overboord gegooit op hoop van erkenning.
In de meeste Indische gezinnen werd thuis ook geen maleis gesproken en het petjoh, praten met tjedirrrr tjedoerrrr, werd afgekeurd! "Wij zijn toch gewoon Nederlanders".
Gelukkig zie je dat de jongere generatie weer heel bewust is van hun Indisch zijn en trots op hun indische afkomst.


 
Het eerste hoofdstuk, de kris, is een verzameling van verhalen die ik de afgelopen 30 jaren heb meegekregen, veelal uit boeken, via internet en niet te vergeten van mijn oma die mij als kind al verwende met de magische verhalen van de kris.
Mijn oma wist heel veel over de kris, vooral omdat ze, toen mijn opa in het Jappenkamp zat, de zorg over de familie kris Slamet had. De kris heeft ons in de oorlog ook veel geholpen, meede ook door de reden dat de Jap een diep respect, ja zelfs angst had voor de kris. Tijdens de zoveelste huiszoeking naar wapens gaf mijn oma de kris, met piek en lans, netjes aan, maar de Jap durfde zelfs de kris, trisula en tombak niet aan te raken...
Mijn opa had de kris van zijn moeder, prinses Raden Adjeng Augustine Setjodiredjo, die het weer van haar vader had, de mid-javaanse prins Doktor Jawa Raden Mas Setjodiredjo.


Oude familie foto met in het midden met witte shirt opa Dolf Gallas. Links zittend overgroot oma Raden Adjeng Augustine Setjodiredjo, in het midden overgroot oma Raden Adjeng Siti Soetari en rechts zittend overgroot opa Pieter Marinus Gallas. 


Overgroot opa Doktor Jawa Raden Mas Setjodiredjo.


Het tweede hoofdstuk, shakti en goena goena heb ik zelf geschreven en gaat over de enrgie van de kris. Waar komt de energie van de kris egenlijk vandaan, wat is goena goena nu eigenlijk en wat is een Shiva lingam?

Het derde hoofdstuk gaat over het gebruik van ed kris in het dagelijks leven. Waar gebruik je de kris voor, hoe voer je dat uit en wat betend de kris in het dagelijkse?

Het vierde hoofdstuk gaat over het onderhouden van de kris. Wanneer doe je dat en vooral hoe?

Hoofdstuk vijf gaat over stenen en mineralen. De kris is ook gemaakt van mineralen. Je ziet dat kerissen en het houden van stenen goed samen gaat. Leuke verhalen en wetenswaardigheden met onderaan een voorbeeld van de typisch Indonesische hobby, stenen met afbeeldingen... edelstenen fonkellen maar cabouchons vertellen een verhaal...

Dan de foto pagina's; ter leering ende vermaeck.

En dan nog een anecdote over onze familie kris:

's Avonds laat in Yogjakarta werd het gezin opgeschrikt door gerommel en gestommel rond om het huis..
Zou het een inbreker zijn? De oudere broers Opa Dolf, oom Hans en oom Piet maakten een plannetje en zouden de hele nacht slapen in de schuur om de dief te vatten. Zogezegd zogedaan, maar alsof de dief wist wat er ging gebeuren bleef de dief weg..De volgende dag: "Lah ilah ampoen" weer terug gestommel. 
De broers waren nu vastberaden de dief te vangen, bulzak ging weer in de schuur en in rondes werd gewaakt...."loh weer niks".
Zou het de kris zijn? Dukun werd geroepen, kris en zijn bewakers, de piek en de lans werden gewassen en het gestommel was over...



Oude familie foto, trainen in de tuin, met oom Piet, opa Dolf, oom Bert, overgroot opa Pieter en oom Hans..